دنیای قشنگ بردیا...

به نام خدا... پسرم در آستانه ی دو سالگی هر روز مامان و عاشق تر میکنه...  مامانی دیگه هلاکشه... با اون لقمه های نون و پنیری که قبل از خواب(درست قبل از بسته شدن چشماش)  طلب میکنه  و لقمه اخر و واقعا توی خواب میخوره!!!!!!!! با رفتارهای دخترونه ش!!!!   بی خیال کفش های پاشنه بلند و صندل شده  و رو اورده به روسری و شال!!!!! با این تمیزکاریاش!   چمع کردن دراژه ها رو روی زمین...  کاملا خود جوش! از نوعی دیگر...   پاک کردن اثر خودکار از روی دست و پا با پیراهن!!!! امروز گذاشتمت روی پاهام  تا بخوابی... آخه تو همون پسر نیم وجبی منی؟  تو کی انقدر...

 به نام خدا... عزیز دلم... گل پسرم.. این حرکت و طرز گرفتن انگشتات یعنی کوچولو ....   جدیدا هر چیزی رو بخوای موجه جلوه بدی یه بر چسب کوچولو بهش اضافه میکنی...به اصطلاح کلک میزنی!!! مثلا: مامانی یخ کوچولو!    مامانی بریم پیشی کوچولو !  مامانی ددر کوچولو... عاشقتم پسر کوچولو چیزی تا تولدت نمونده... تولد دو سالگی... دو سال پیش چقدر بی تاب دیدنت بودم ... روزها تموم بشو نبودن...  اما حالا نمیفهمم چطور روز میشه و روز چطور میگذره و شب میشه!  مدام باید به فکر سرگرم کردنت و بازی کردن با تو و خورد و خوراکت باشم... با تموم وجودم...  مامان فدات شه که از یه چیزایی میترسی که تعجب میکنم...

به نام خدا.. چند روزیه بد جوری یاد 23 ماه پیش می افتم... صورت پفی و بینی کوتاه و سرخ و سفیدی صورتت... نرمی دستات.... گریه های بریده بریده و معصومانه و اصرار من برای مکیدن شیره ی وجودم... یه جور عجیبی بودم... هم خییییییییییلی خوشحال... هم لحظه به لحظه به نگرانی هام اضافه میشد... سردش نباشه؟ گرمش نیست؟؟؟  چرا همش میخوابه؟؟؟؟   پس چرا نمیخوابه جاییش درد میکنه؟؟؟  نکنه شیر نخوره قندش بی افته... زردیش بره بالا من چی کارررررررر کنم خدااا.... شکمش چند بار کار کرده؟؟؟؟ چرا سرخه؟ چرا سفیده... رنگش پریده؟؟؟؟ هر بار که امتناع میکردی از خوردن دنیا دور سرم میچرخید... آخه چرا ... خدایا کمک کن.... چقدرررررررررر نذز و نیاز...

به نام خدا... روزای بدون شیر داره سپری میشه... تو کنار اومدی... با کمال مهربونی و صبوری... فقط گاهی رفتارای  کسل کننده داری که کاملا طبیعیه... صبوری تو ستودنیه... انگار تو رو دست کم گرفته بودم تو این قضیه... ممنونم بردیا..... ممنونم سوره ی والعصر چقدرررررررررر مهربونتر شدی... اگه قبلا فقط به خاطر شیر میومدی تو بغلم الان دیگه چپ و راست بوسم میکنی... شبا باید فاصلمون برسه به صفر میلیمتر تا بخوابی.... نفسات و تا وقتی که منم بخوابم احساس میکنم... دستات روی لپ مامانیه...  اما میدونی چیه دلبندم دیگه دهنت بوی ناب و بهشتی شیر رو نمیده... عجیب دلتنگشم... شیرم حلالت عزیز دل مادر امروز روز مادره...  از خواب که بیدار شدی گفتم ب...

به نام خدا... برات خوشحالم عزیز دلم... مدتی  نه... میگی... نه های جانانه... قاطع... بردیا غذا میخوری؟ نه... بردیا میای کمک کنی وسایلتو جمع کنیم؟ نه عزیزم خوابت نمیاد... نمیخوای بخوابی؟ نه بذار کمکت کنم غذا بخوری... پیش بند ببندم برات؟  نه.. مامان نههههه بردیا انقدر تلوزیونو خاموش روشن نکن... نه میگی و درحالی که زل زل توی چشمای من نکاه میکنی با کمال خونسردی به کارت ادامه میدی. من عاشق این استقلالم که گاهی با جسارت همراهه.. 23 ماهگی و قدم های بزرگت به سوی استقلال مبارکه عزیز دلم     ...

به نام خدا... نفس مامان دیگه نبینم انقدر بد حال باشی... میدونی که من چقدرررررر بی جنبه ام... حس کردی که توی مطب دکتر چقدر تلاش کردم تا اشکم در نیاد... موقع مپول زدن رو میگم!!!!  در 22 ماه و 22 روزگی دومین آمپول رو زدی و من دوهزار بار به جات گفتم آخخخخ.... دردت به جونم... اعتصاب غذات تا کی ادامه خواهد داشت نمیدونم.... ولی منو کلافه کرده سرحال و با اشتها باش.... لطفاااااا گذشته ازین حرفا... تو مهربونی... مهربونی با همه... حتی با گربه ها و جوجه اردکها... از بهترین سرگرمی هات غذا دادن به گربه ها و اردک هاست... خوش به حال گربه ها و اردک ها .. چه غذایی بشه غذایی که تو با دستای کوچولوت به اونا بدی... چند روزه مشغول ...